STERNSINGER - czyli kilka słów na temat tutejszej "kolędy"

Szczęść Boże!

Chciałbym pokrótce przedstawić dobre zwyczaje bożonarodzeniowe na Bawarii i analogicznie w Niemczech, przedstawić żyjący kościół młodych ludzi i ten, który służy nam jako budowla - dom boży, w którym niedawno dokończyliśmy prace restauracyjne wnętrza - Kościół St. Rasso.

Franciszkanie prowincji bawarskiej "cierpią" na braki personalne. Z pomocą przychodzą franciszkanie innych krajów - w dużym i znaczącym stopniu także i z Polski.

Nasza obecność tutaj - to znaczy nie tylko duszpasterstwo, ale i postawa franciszkańska, organizowanie grup i uczestniczenie w życiu codziennym tutejszych ludzi przynosi stopniowo plony w "winnicy pańskiej". Jezus Chrystus nasz dobry Pasterz troszczy się o swoja owczarnie - posyłając tu i tam odpowiednich, przez siebie wybranych - powołanych, pasterzy.

Parafia, którą się duszpastersko opiekujemy to dwie miejscowości: Grafrath i Kottgeisering. Musze przyznać, że bardzo wiele radości sprawia mi poczucie, że jest się potrzebnym.

Wspomniałem o braku duszpasterzy - dlatego może konkretnie na przykładzie kolędy. Do wielu domów nie dochodzi kapłan, lecz przez niego rozesłani świeccy. Kapłan tylko na zaproszenie przybywa pobłogosławić nowo wybudowane domy albo wyremontowane mieszkania. Kolędnicy w przebraniach - tak zwani gwiezdni śpiewacy /Sternsinger/ - zanoszą do domów poświeconą wodę, kadzidło, a na drzwiach mieszkań i domów piszą ten sam skrót błogosławieństwa: C+M+B * 2004.

Msza święta, w której uczestniczą kolędnicy kończy się ich rozesłaniem - specjalną formą błogosławieństwa. W tym roku akcja ta trwała dwa dni: w niedziele i we wtorek to znaczy 4. i 6. stycznia. Grupa kolędników składa się z: opiekuna, trzech króli i osoby niosącej gwiazdę betlejemską. Cieszę się bardzo, że w naszej parafii akcja ta została przeprowadzona bardzo sprawnie - bo wzięło w niej udział aż 21 grup, to znaczy 21 osób dorosłych (opiekunów) i 84 stanowiły dzieci i młodzież. Do tego doliczyć należy pomoc w postaci organizacji podziału ulic, przygotowywania ubrań, szminkowanie i kolorowanie twarzy i zaproszenie znużonych drogo kolędników na posiłek.

Zazwyczaj jestem też opiekunem jednej z grup.

Podobnie jak w Polsce, ludzie do których przychodzimy, przekazują nam ofiary na misje. Cieszę się tym więcej, bo już po raz drugi nasza pomoc finansowa, bezpośrednio dotrze do dyspozycji naszego biskupa Bonifacego Antoniego Reimanna, którego, a także i innych współbraci miałem już zaszczyt odwiedzić. Pragnieniem moim są nadal misje w Boliwii. Czekam tylko cierpliwie na odpowiednie pozwolenie, a czekając, staram się czynić coś dobrego i być bliski misji, w której chciałbym, kiedyś - kiedy Bóg i przełożeni pozwolą - pracować.

Zapraszam więc do wnętrza naszego kościoła jeszcze w bożonarodzeniowym wystroju i do zapoznania się z nasza młodzieżą i dziećmi. Msza św. z której pochodzą te zdjęcia odbyła się 6. stycznia tego roku o godzinie dziesiątej. Stąd tylko część spośród ponad "setki zapalonych", aby innym dzieciom umożliwić łatwiejsze jutro. Na trzech zdjęciach /nie z Grafrath/ - "uchylam okienko" w stronę Boliwii.

Na zakończenie proszę Cię o modlitwę w intencji misji oraz nowych powołań zakonnych i kapłańskich.

Bóg zapłać!

P. Flavian J. Michali OFM

DO GÓRY

POWRÓT