|
Pierwszym zakonnikiem, który podjął się pracy w Ziemi Świętej był O. Władysław Schneider. Urodził się 3 II 1833 roku w Rozkochowie niedaleko Głogówka. Edukację pobierał najpierw w Otmuchowie, a następnie w Nysie. W 1851 roku zdał maturę i rozpoczął studia teologiczne w Uniwersytecie Wrocławskim. Biskup wrocławski Henryk Förster udzielił mu 31 I 1857 roku święceń kapłańskich, po otrzymaniu których pracował jako wikariusz w Koźlu i Piekarach Śląskich. W 1860 roku otrzymał zgodę biskupa na wstąpienie do Zakonu Braci Mniejszych.
|  |
W dniu 13 IX 1860 roku otrzymał na Górze św. Anny habit św. Franciszka i imię zakonne Władysław. W latach 1877 - 1887 pracował w Ziemi Świętej. Między innymi w tym okresie wybudował w Jerozolimie hospicjum dla pielgrzymów. W 1884 sprowadził do Aleksandrii siostry Boromeuszki, dla których wybudował klasztor. W 1886 w Jerozolimie i Hajfie buduje kolejne dwa klasztory dla sióstr. Po powrocie na Śląsk między innymi pomaga w budowie kaplic kalwaryjskich w Piekarach Śląskich. W klasztorze na Górze św. Anny zorganizował Muzeum Ziemi Świętej, które cieszyło się wielkim zainteresowaniem duchowieństwa i wiernych, zwłaszcza w czasie wielkich odpustów kalwaryjskich.
|
DO GÓRY