Santa Cruz - Boże Ciało 2009
Przed południem tradycyjnie w wielu kościołach i kaplicach Santa Cruz wyszły na ulice procesje. Dzisiejsza "zimowa" pogoda trochę odstraszała ludzi. Kiedy temperatury w tropiku spadają poniżej 20 st. C, jest to dla wielu już prawdziwa zima. Na szczęście nie mieliśmy dziś deszczu, więc nie odstraszyło to ludzi od uczestnictwa w popołudniowych centralnych uroczystościach Bożego Ciała w Santa Cruz. Największy stadion miasta, który mieści ok. 40 tys. ludzi nie jest w stanie pomieścić wszystkich chętnych. Tradycyjnie uroczystości rozpoczynają się Mszą św. pod przewodnictwem naszego Arcybiskupa, Kardynała Julio Terrazasa, biskupów pomocniczych, kapłanów. Po Mszy św. ze stadionu rusza ulicami miasta procesja z Najświętszym Sakramentem. Boże Ciało to nie tylko wyznanie wiary, ale też świadectwo przynależności do Kościoła. Szczególnie liczna obecność młodzieży i dzieci napawa radością i nadzieją, że Kościół tu, na Oriente jest żywy i aktywny. Oczywiście nie brakuje miejsc i grup bojkotujących taki dzień jak dziś. Głośna, niemal nie do zniesienia muzyka w sąsiedztwie naszego kościoła i konwentu przez całą ubiegłą noc, a także dzisiejszy dzień świadczy o braku poszanowania podstawowych zasad wspólnego życia, wiary, zdrowia. Rzeczywistość, którą ciężko ciągle zrozumieć. Dla nas jednak najważniejsza jest radość dzisiejszego dnia... Chrystus jest pośród nas. Także w parafiach naszego Wikariatu odbywały się procesje Bożego Ciała. W niektórych niestety... w deszczu. Biskup Antoni przewodniczył uroczystej procesji w parafii El Fortin.
Z jednego święta do drugiego... Przed nami uroczystość św. Antoniego, Patrona naszej parafii w Santa Cruz. Od tygodnia parafia przygotowuje się do "fiesty" poprzez uczestnictwo w wigilii ku czci św. Antoniego. Wieczorne Msze św., wspólne spotkania, lektura życia św. Antoniego, przybliża wszystkim tę niezwykłą postać. W sam dzień św. Antoniego, w sobotę wieczorem uczcimy ponownie naszego Patrona uroczystą Mszą św. pod przewodnictwem naszego Arcybiskupa.
Cieszy, że nasz kardynał Julio po poważnej chorobie i operacji serca wrócił do swej aktywności w sytuacji, kiedy kraj jest tak podzielony, rozdarty, pełen problemów społecznych. Kiedy sytuacja polityczna jest chaotyczna i trudno zrozumieć intencje rządu, osoba kardynała jest wielkim autorytetem dla wszystkich Boliwijczyków. Wszyscy patrzą z nadzieją, ale też z niepokojem na ogłoszone na miesiąc grudzień wybory. Możemy tylko prosić św. Antoniego, by w tym trudnym czasie wstawiał się za Boliwię.
Nie brakowało i nie brakuje w ostatnim czasie ataków na Kościół. A już w szczególny sposób wielu ludzi poruszył atak bombowy na dom, w którym mieszka kardynał Terrazas. Szczęście, że w tym czasie przebywał poza domem. Polecam Waszej modlitwie sytuację w Boliwii.
Rozpoczęła się pora sucha, czyli "zima" boliwijska. Południowy wiatr z Argentyny tzw. "sur" nieraz bardzo szybko sprawia, że temperatury raptownie opadają. Chłód i wilgoć dają się odczuć aż po same kości. A że nie ma ogrzewania, wyciąga się swetry, kurtki, koce. W wielu domach dzieci ukrywają się przed zimnem w łóżkach. Jeszcze jest wszystko zielone, ale w najbliższych tygodniach krajobraz stanie się bardziej ponury i szary, kiedy zieleń zacznie obsychać, kiedy wiatr roznosić będzie kurz i piasek, a nieco później dym z wypalanych pastwisk. Póki co na straganach nie brakuje owoców. Jest to czas cytrusów. Zwłaszcza słodkie mandarynki zachęcają na przepełnionych straganach do zakupu. A ze słodkimi bananami, które nam obrodziły w tym roku w naszym ogrodzie przy konwencie, nie wiemy już, co mamy robić. Chętnie zaprosiłbym Was na dobry, słodki owoc.
Co trzy lata przypada szczególny rok. Dla wielu współbraci i wielu sióstr z Europy jest to czas wakacji, urlopów. Im bliżej tego czasu, tym z większą radością oczekuje się wakacji i odpoczynku. Wielu cieszy się tegorocznym urlopem. Niektórzy już przebywają w Europie, wielu uda się w najbliższych tygodniach. Nie jest to tylko czas odpoczynku, choć temu powinien być w szczególny sposób poświęcony. Dla wielu jest to czas szukania śródków, funduszy... o które coraz trudniej. Bogu dzięki, że ciągle spotykamy dobrych ludzi i otwarte serca.
Żyjemy w roku wielkich jubileuszowy. Dla nas, franciszkanów szczególnie ważny jest jubileusz 800-lecia zatwierdzenia Reguły Franciszkańskiej. Tym samym 800-lecia zakonu Braci Mniejszych - franciszkanów. Od tylu wieków franciszkanie są z ludem i dla ludu prawie na całym świecie. W tych dniach odbywa się nasza Kapituła Generalna w miejscu, gdzie wszystko się zaczęło... w Asyżu. W tych dniach wybrano nowy Zarząd Zakonu, który będzie nas prowadził i kierował, byśmy zawsze kroczyli właściwą droga, którą nam wyznaczył św. Franciszek.
Na Górze św. Anny, miejscu bliskim wszystkim franciszkanom z prowincji św. Jadwigi świętować będziemy jubileusz 300-lecia Kalwarii. Od trzech wieków tysiące pielgrzymów przemierzało Drogi kalwaryjskie. Dziś tak jak dawniej, wielu pielgrzymuje i modli się na tej przepięknej i niepowtarzalnej Kalwarii. Zawsze z radością wracam na te kalwaryjskie drogi. A wszystkich, którzy tego miejsca dotąd nie odwiedzili, polecam... w roku jubileuszowym.
Także w Boliwii, i to w naszym Wikariacie Apostolskim wielki Jubileusz. Tego roku Concepción - miejsce w którym znajduje się nasza przepiękna redukcja - katedra, miejsce siedziby naszego biskupa, obchodzić będzie 300 lat swojej fundacji. Przygotowania do uroczystości jubileuszowych, tak ze strony władz lokalnych jak i ze strony naszego Wikariatu, już trwają. A główne uroczystości odbędą się w święto patronalne Concepción czyli 08.12.09. w dzień uroczystości Niepokalanego Poczęcia NMP.
Niech te trzy jubileusze będą okazją do pamięci modlitewnej, ale też do uroczystego Te Deum w naszych i Waszych sercach. Bo jest Panu Bogu za co dziękować, ale też o co prosić.
W Kościele każde miejsce to misje. Tak przez 8 wieków franciszkanie szli na cały świat... ale też wracali znów do Asyżu. Tak było na Kalwarii na Górze św. Anny... ilu to pielgrzymów przeszło tymi drogami... ale wracali do domu, do swych parafii. Tak było w Concepción. Zaczynali Ojcowie Jezuici, ale przyszedł czas, kiedy musieli się wycofać i dziś kontynuują to dzieło franciszkanie.
Mój czas w Boliwii także się kończy. Mam nadzieję, że moja 6-letnia praca była małym wkładem w dzieło misyjne Kościoła boliwijskiego. W połowie lipca wracam do Europy i to w pobliże miejsca, z którego przed paroma latami wyjechałem. Moja nowa "misja" to Sanktuarium Trójcy św. w Gössweistein. Ponownie więc wracam do Frankonii w Bawarii. Gössweistein - miejsce modlitwy i pielgrzymowania wielu tysięcy ludzi. Wspólnie z czterema współbraćmi służyć będziemy parafii, pielgrzymom, Kościołowi lokalnemu. Proszę więc o modlitwę o siły i zdrowie w wypełnianiu dobrze tej misji i tych nowych zadań, które mi powierzyła i zaufała moja macierzysta prowincja.
Tym, którzy mi tu, w Boliwii towarzyszyli - Biskupowi Antoniemu, Biskupowi Stanisławowi, współbraciom, naszym księżom, siostrom, wszystkim braciom z konwentu, prowincji z Wikariatu... wielkie dzięki i Bóg zapłać!!!
To samo podziękowanie kierują dla moich krewnych, współbraci, przyjaciół, dobrodziei i do wszystkich, którzy modlitwą, ofiarą, pamięcią, gestami życzliwości, odwiedzinami, a także poprzez korespondencję, byli zawsze tu w Boliwii ze mną... wielkie, wielkie Bóg zapłać!!! Myślę, że nadal będziecie mi towarzyszyć i będziemy w kontakcie. Pozdrawiam serdecznie z Boliwii i raz jeszcze dziękuję za wszystko!!!!
Tarcisio Josef Lamik ofm
|
DO GÓRY